مثل هیچکس

زود میگذره خیلی....
نویسنده : - ساعت ۱٢:٤٤ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٥ فروردین ۱۳۸٩
 

نمی دونم چجوری اتفاق افتاد

ولی خب هرچی باشه همیشه همه چی به خودمون برمیگرده

باید پذیرفت هرچقدرم که اونجوری که میخواستیم نشد

باز خوبه اینقدر فهمیدم که هه...  هرچی جلوی راهمون قرار میگیره به نفعمونه

به قوله یه پرنده : آدم با خاطره هاش زندگی میکنه

چه پرنده ی عاشقی بود

حیف

ولی دلو چیکار کنی؟

هیچ

مجنونمو مستم

بالاخره منم یه بار که نه هه... دوبار میخواستم بمیرم ولی باز هنوز همیشه باید زندگی کرد چون به قول خدا

بیشتر مردم نمیفهمند زندگی یعنی چی

همین بسه برام

فعلا عشقم

پس بخند

من یه پارچه آسمونم واسه پریدن تو

 


 
 
تقدیر
نویسنده : - ساعت ۱:٠۸ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٤ دی ۱۳۸٧
 

بعد دو سال نمیدونم چی شد دوباره اومدم اینجا بنویسم،

با اینکه میدونم دیگه کسیم اینجا نمیاد ولی چقدر خوبه که واسه دل خودم دوباره میخوام بنویسم

انگار همین دیروز بود که اینجا با بهترین دوست و خاطره زندگیم آشنا شدمو چقدر روزهای خوبی درکنار هم داشتیم

کاش اونموقعها مثل الان فکر میکردمو بچه نبودم تا معنای خوشبختی رو میفهمیدم

ولی خب زندگی همینه، حالا میفهمم زندگی کردن خودش یه هنر


 
 
خوابیدی رو بال موجها کاش میشد بودم کنارت
نویسنده : - ساعت ۱:٢۸ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٦ دی ۱۳۸٥
 

دنبالت دارم میگردم  اما نیست از تو نشونی
روزگار مارو جدا کرد  یه غروب توی جوونی
دل من هواتو کرده کاش میشد تو رو ببینم
کاش بشه تو خواب دوباره دست سردتو بگیرم

اما من واسهء تو میمردم
خدا بهتر از همه ما اینو میدونه


پس خداحافظ تا لحظه دیدار

 

 
 
پاییز تلخ
نویسنده : - ساعت ۱۱:٥٥ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۳ دی ۱۳۸٥
 

بی تو بودن را برای با تو بودن دوست دارم

یه روزی کسی کنارم نجوائی کرد : تا آب یخ نشه معنای اونرو نمی فهمه با اینکه هردو یکی هستند
من هیچوقت واقعاً نفهمیدم یعنی چی ؟ چون همیشه فکر میکردم با هر کسی هستم عاشقمو باید با لحظه هام خوش باشم ...... گذشت و گذشت تا وقتی روزی پرنده ای گفت بهم که عشق یعنی نرسیدن ، اینجوری همیشه در دل و ذهنت خواهند ماند ولی اگه بدست بیاری بعد از مدتی همرنگ بقیه جیزا میشه !
با اینکه همه چی دیگه تو زندگیمون بوی پول و دود و زشتی گرفته ولی ته قلب  هممون یه حسی هست که همیشه عاشق نگهمون میدار ه ...
منکه قدرت جنگیدن با خدا رو نداشتم و خودمو همیشه با غرغرهای گنده و کوچولوم سعی میکنم زنده نگه دارم ولی بالاخره اونروزی که همیشه میگفتم رسید و مجبور شدم یه آئینه قدی بزرگ ، خیلی بزرگ تو اتاقم بذارم و هر روز و شب بجای اینکه به نامردمیها فکر کنم این شعر و ببینم تو چشمام که :

 تا چند میگوئی سخن از عیب و درد دیگران خویش را اول مداوا کن  کمال اینست و بس





کاش این دل صبورم می تونست به غم زمونه بخنده


 
 
هر روز با حافظ هر روز با عشق
نویسنده : - ساعت ٩:۳۳ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٦ آذر ۱۳۸٥
 
  • در عهدِپادشاهِ خطا بخش جرم پوش
  • حافظ قرابه کش شد و مفتی پیاله نوش
  • صوفی زکنج صومعه در پای خم نشست
  • تا دید محتسب که سبو میکشد بدوش
  • احوال شیخ و قاضی و شرب الیهودشان
  • کردم سؤال صبحدم از پیر می فروش
  • گفتا نگفتنی است سخن گرچه محرمی
  • در کش زبان و پرده نگهدار و می بنوش
  • ساقی بهار میرسد و وجه می نماند
  • فکری بکن که خون دل آمد ز غم بجوش
  • عشق است و مفلسی و جوانی و نوبهار
  • عذرم پذیر و جرم بذیل کرم بپوش
  • ای پادشاه صورت و معنی که مِثل تو
  • نادیده هیچ دیده و نشنیده هیچ گوش
  • چندان بمان که خرقهﺀ ازرق کند قبول
  • بخت جوانت از فلک پیر ژنده پوش
  • تا چند همچو شمع زبان آوری کنی
  • پروانهء مراد رسید ای محبّ خموش
  • حافظ چه آتشی است که از سوز آه تو
  • افتاده در ملایکِ هفت آسمان خروش

 


 
 
هر روز با حافظ هر روز با عشق
نویسنده : - ساعت ۱۱:٤٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٠ آذر ۱۳۸٥
 
  • گر من از باغ تو یک میوه بچینم چه شود
  • پیش پایی  بچراغ تو  ببینم  چه شود
  • یارب  اندر  کنف  سایه آن  سرو  بلند
  • گر من سوخته یک دم بنشینم جه شود
  • آخر ای   خاتم  جمشیدِ  سلیمان  آثار
  • گر فتد عکس تو بر لعل نگینم چه شود
  • زاهدِ شهر چو مِهر مَلک و شحنه گزید
  • من اگر  مهر نگاری بگزینم   چه شود
  • صرف شد عمر گرانمایه بمعشوقه و می
  • تا از آنم چه به پیش آید ازاینم چه شود
  • عقلم از خانه بدر رفت و اگر مِی اینست
  • دیدم از پیش که در خانه دینم چه شود
  • من که  در کوی بتان  منزل و مأوی دارم
  • گر دهی  جای به فردوس برینم  چه شود
  • خواجه دانست که من عاشقم و هیچ نگفت
  • حافظ   ار   نیز   بداند   که چنینم   چه شود


 
 
هر روز با حافظ هر روز با عشق
نویسنده : - ساعت ٦:٤٤ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٧ آذر ۱۳۸٥
 

مرو  که  در غم هجر تو  از جهان  برویم                     بیا که  پیش تو  از خویش  هر زمان  برویم

سخن بگوی که پیشِ لبِ تو جان بدهیم                     رها مکن که در این حسرت از جهان برویم

روا مدار که جان برلب است و ما ز جهان                     ندیده   کام دل  از  آن   لب و دهان  برویم

خوش آنزمان که ببینیم بر دهان لب تو                        تو  خود بگوی که ما  از برت  چسان برویم

گدای کوی  شماییم  و  حاجتی داریم                       روا  مدار  که   محروم   از   آستان  برویم

نشان وصل بما ده بهر طریق که هست                     که باری  از پیِ  وصل تو  بر  نشان برویم

                                            مگو  که  حافظ  ازین در   برو   برای خدا

                                          که هرچه رای تو باشد جز این برآن برویم


 
 
همیشه
نویسنده : - ساعت ٢:٢٦ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۱ آذر ۱۳۸٥
 
خیلی کم
با نهایت عشق
با همه وجود
بدون ذره ای غرور
بدون لحظه ای تردید
با تمام روحی که تازه دمیده شده بود
میشد زودتر یا حتی دیرتر
ولی هر چیزی زمانی دارد
اما................................
اما برای همیشه
برای هر نفس
برای هر قطره اشک
برای حتی هر لبخند تلخ
فقط عشق
فقط ما
زندگی میکنم اما........
زندگی میکنم چون میدانم که خوشبختی

 
 
امروز با حافظ
نویسنده : - ساعت ۱۱:٢۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۸ آذر ۱۳۸٥
 

 

کنار آب و پای بید و طبعِ شعر و یاری خوش  

                                           معاشر دلبری شیرین و ساقی  گلعذاری خوش

الا ای طایرِ دولت که قدر وقت میدانی

                                          گوارا بادت این عشرت  که داری روزگاری خوش

عروسِ طبع را زیور ز فکرِ بکر می بندم

                                          بُود کز نقش ایّامم  بدست افتد   نگاری خوش

شب صحبت غنیمت دان و دادِ خوشدلی بستان

                                          که مهتابی دلفروز است و طَرْفِ لاله زاری خوش

میی در کاسهء چشم است  ساقی را بنامیزد

                                          که مستی میکند با عقل و می آرد خُماری خوش

هر آنکس را که بر خاطر زعشق دلبری باریست

                                          سپندی گو بر آتش نِه که داری کار و باری خوش

 

                             بغفلت  عمر  شد حافظ  بیا  با  ما  بمیخانه

                            که شنگولانِ سرمستت بیاموزند کاری خوش


 
 
امروز با حافظ
نویسنده : - ساعت ۱٢:٥۸ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۸ آذر ۱۳۸٥
 

ترا که هرچه مراد است در جهان داری چه غم ز حال ضعيفان ناتوان داری

بخواه جان و دل از بنده و روان بستان که حًکم بر سرِ آزادگان روان داری

بنوش می که سبکروحی لطيف مدام علی الخصوص در آندم که سرگران داری

بياض روی ترانيست نقش در خور از آنک سوادی از خط مشکين برارغوان داری

ميان نداری و دارم عجب که هر ساعت ميان مجمع خوبان کنی ميان داری

مکن عتاب ازين بيش و جور بردل من بکن هرآنچه توانی که جان آن داری

باختيار گرت صدهزار تير جفاست بقصد جان من خسته در کمان داری

بکش جفای رقيبان مدام و دل خوش دار که سهل باشد اگر يار مهربان داری

وصال دوست گرت دست ميدهد روزی برو که هرچه مراد است در جهان داری

چو ذکر لعل لبت ميکنم خِرَد گويد حديث يا شَکَر است اينکه در دهان داری

چو گل بدامن ازاين باغ ميبری حافظ

چه غم زناله و فرياد باغبان داری


 
 
← صفحه بعد