امروز با حافظ

ترا که هرچه مراد است در جهان داری چه غم ز حال ضعيفان ناتوان داری

بخواه جان و دل از بنده و روان بستانکه حًکم بر سرِ آزادگان روان داری

بنوش می که سبکروحی لطيف مدام علی الخصوص درآندم که سرگران داری

بياض روی ترانيست نقش در خور از آنکسوادی از خط مشکين برارغوان داری

ميان نداری و دارم عجب که هر ساعتميان مجمع خوبان کنی ميان داری

مکن عتاب ازين بيش و جور بردل منبکن هرآنچه توانی که جان آن داری

باختيار گرت صدهزار تير جفاستبقصد جان من خسته در کمان داری

بکش جفای رقيبان مدام و دل خوش دار که سهل باشد اگر يار مهربان داری

وصال دوست گرت دست ميدهد روزیبرو که هرچه مراد است در جهان داری

چو ذکر لعل لبت ميکنم خِرَد گويدحديث يا شَکَر است اينکه در دهان داری

چو گل بدامن ازاين باغ ميبری حافظ

چه غم زناله و فرياد باغبان داری

/ 0 نظر / 19 بازدید